همواره می پرستمت وطن!

                                    دوباره می سازمت وطن

دوباره می سازمت وطن!                                           اگرچه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو می زنم                                           اگرچه با استخوان خویش

دوباره می بویم از تو گل                                            به میل نسل جوان تو

دوباره می شویم از تو خون                                         به سیل اشک روان خویش

دوباره یک روز روشنا                                              سیاهی از خانه می رود

به شعر خود رنگ می زنم                                          ز آبیِ آسمان خویش

کسی که ((عظم رمیم)) را                                          دوباره انشا کند به لطف

چو کوه می بخشدم شکوه                                            به عرصه امتحان خویش

اگرچه پیرم ، ولی هنوز                                             مجال تعلیم اگر بود

جوانی آغاز می کنم                                                  کنار نوباوگان خویش

حدیث((حب الوطن)) زشوق                                        بدان روش ساز می کنم

که جان شود هر کلام دل                                            چو برگشایم دهان خویش

هنوز در سینه ، آتشی                                                به جاست کز تاب شعله اش

گمان ندارم به کاهشی                                                ز گرمیِ دودمان خویش

دوباره می بخشیم توان                                               اگرچه شعرم به خون نشست

            دوباره می سازمت به جان         اگرچه بیش از توان خویش 

                                                                            سیمین بهبهانی                                       

اولين ارسال سال ۱۳۸۶ : سال مولانا مبارک باد!

سلام.

این پست را به دلیل هشتصدمین سال ولادت حضرت مولانا ، و همچنین اعلام سال مولانا از طرف یونسکو ، فرستادم.

داستانی است در مورد حضرت موسی و برخورد او با یک چوپان است که خلاصه اش کردم.

امیدوارم که کامل بخوانید و لذت ببرید.

                        موسی و شبان

دید موسی یک شبانی را به راه

                   کو همی گفت : (( ای خدا و ای اله

تو کجایی تا شوم من چاکرت

                   چارقت دوزم ، کنم شانه سرت

جامه ات شویم ، شپشهایت کشم

                   شیر پیشت آورم ای محتشم

دستکت بوسم ، بمالم پایکت

                   وقت خواب آید ، بروبم جایکت

ای فدای تو همه بزهای من

                   ای به یادت هی هی  و هیهای من))

این نمط بیهوده می گفت آن شبان

                   گفت موسی: (( با کی است این ای فلان؟! ))

گفت: (( با آن کس که ما را آفرید

                   این زمین و چرخ از او آمد پدید ))

گفت موسی: (( هان! بس مدبر شدی

                   خود مسلمان نا شده ، کافر شدی

این چه ژاژ است؟ این چه کفر است و فشار؟

                   پنبه ای اندر دهان خود فشار

گند کفر تو ، جهان را گنده کرد

                   کفر تو دیبای دین را ژنده کرد

چارق و پاتابه لایق مر توراست

                   آفتابی را چنینها کی رواست؟

گر نبندی زین سخن تو حلق را

                   آتشی آید بسوزد خلق را

آتشی گر ناوده است ، این دود چیست؟

                   جان سیه گشته ، روان مردود چیست؟

گر همی دانی که یزدان داور است

                   ژاژ و گستاخی تو را چون باور است؟

دوستی بی خرد خود دشمنی است

                   حق تعالی زین چنین خدمت غنی است

با که می گویی تو این ؟ با عم و خال؟

                   جسم و حاجت ، در صفات جوالجلال؟

شیر او نوشد که در نشو و نماست

                   چارق او پوشد که او محتاج پاست ))

*           *           *           *

گفت: (( ای موسی دهانم دوختی

                   از پشیمانی تو جانم سوختی ))

جامه را بدرید و آهی کرد تفت

                   سر نهاد اندر بیابان و برفت

وحی آمد سوی موسی از خدا:

                    (( بنده ما را ز ما کردی جدا

تو برای وصل کردن آمدی

                   یا برای فصل کردن آمدی؟

هرکسی را سیرتی بنهاده ام

                   هر کسی را اصطلاحی داده ام

در حق او مدح و در حق تو ذم

                   در حق او شهد و در حق تو سم

ما بری از پاک و نا پاکی همه

                   از گرانجانی و چالاکی همه

من نکردم امر تا سودی کنم

                   بلکه تا بر بندگان جودی کنم

ما زبان را ننگریم و قال را

                   ما روان را بنگریم و حال را

چند از این الفاظ و اضمار و مجاز؟

                   سوز خواهم ، سوز، با آن سوز ساز

آتشی از عشق در جان برفروز

                   سر به سر فکر و عبارت را بسوز

موسیِِِِا ! آداب دانان دیگرند

                   سوخته جان و روانان دیگرند

عاشقان را هر نفس سوزسدنی است

                   بر ده ویران خراج و عشر نیست

گر خطا گوید ، ورا خاطی مگو

                   گر بود پرخون شهید ، او را مشو

خون ، شهیدان را ز آب اولیتر است

                   این خطا از صد صواب اولیتر است

ملت عشق از همه دینها جداست

                   عاشقان را ملت و مذهب خداست

لعل را گر مُهر نبود ، باک نیست

                   عشق در دریای غم ، غمناک نیست ))

چون موسی این عتاب از حق شنید

                   در بیابان در پی چوپان دویو

بر نشان پای آن سرگشته راند

                   گرد از پره ی  بیابان بر فشاند

گام پای مردم شوریده خود

                   هم زگام دیگران پیدا بود

گاه چون موجی بر افرازان عَلم

                   گاه چون ماهی روانه بر شکم

گاه بر خاکی نبشته حال خود

                   همچو رمالی که رملی بر زند

عاقبت دریافت او را و بدید

                   گفت: (( مژده ، که دستوری رسید

                    هیچ آدابی و ترتیبی مجو

                هرچه می خواهد دل تنگت بگو

باز هم نوروزی دیگر...

سلام.

در این سال جدید ،‌ هیچ حرفی ندارم که بزم.

فقط از خدا برای همگی سلامتی ،‌ موفقیت و شادی را آرزو مندم.

و یک شعر از عنصری می گذارم و امیدوارم که لذت ببرید...

باد نوروزی همی در بوستان بتگر شود

                                                   تا زصنعش هردرختی لعبتی دیگرشود

باغ هم چون کلبه بزاز پر دیبا شود

                                                   راغ هم چون طبله عطار پر عنبر شود

روی بندِ هر زمینی حله چینی شود

                                                   گوشواره هر درختی رشته گوهر شود

چون حجابی لعبتان، خورشید را بینی به ناز

                                                   گه برون آیدزمیغ و گه به میغ اندرشود

                               افسر سیمین فرو گیرد ز سر، کوهِ بلند

                           باز مینا چشم و زیبا روی و مشکین سر شود

مکتب های ادبی

سلام.

من در این پست ، می خواهم که تعدادی از مکتب های ادبی را معرفی کنم ، تا کسانی که داستان نویسی می کنند ، تا حدودی ، با مکتب ها آشنا بشوند و در قالب بعضی از آن ها بنویسند.

در ابتدا باید نهضت اومانیسم را معرفی کرد. که در قرن 14 میلادی شکل گرفت ، که نتیجه افول قدرت مطلقه مسیحیت در اندیشه و عمل و رویارویی کلام ، فلسفه ، هنر و ادبیات با آن بود.

هنرمندان و فلاسفه قرون وسطا ، به دلیل تعالیم کلیسای آن روزگار ، انسان را موجودی گناهکار و حقیر می شمردند .

اما با جنبش اومانیست ها ، انسان مرکز توجه هنرمندان و فلاسفه قرار گرفت و در نتیجه ، به جای حقارت انسان و کوچک و خوار شمردن او در آثار ،  زندگی را زیبا شمردند و انسان را موجودی خوب و زندگی با نشاط در هم آمیخت.

که این نهضت به دو دوره تقسیم می شود:

1-    اومانیسم

2-    رنسانس

1-    در حقیقت اومانیسم ، جامعه خرد گرایانه را بنیاد نهاد ، به بیان دیگر ، خردگرایی یونان باستان ، بار دیگر با گسترش و عمق بیشتر ، در اروپا متولد شد. که مهد این حرکت تازه ، ایتالیا بود و به ویژه شهر فلورانس.

2-    رنسانس که در حقیقت ، نوعی بازگشت به دوران ادب و هنر گذشته است.

از اشخاص برجسته رنسانس می توان به افرادی چون :   پترارک ، میکل آنژ ، لئوناردو داوینچی و رافائل اشاره کرد.

یکی از کارهای برجسته در نهضت رنسانس ، که پترارک  انجام داد ، این بود که دیگر ، تحت نظر کلیسا ، زن را موجودی بد طینت و شیطان مجسم و عامل گناه و فساد ، مجسم نمی کرد و چهره لئورا ، معشوقه اش را به صورت زنی فاضل ، فرهیخته و والا مقام ، نشان داده است.

از دیگر ویژگی های اومانیسم  در هنر این است که تصاویر و مجسمه های انسان را به صورت کاملا برهنه ترسیم می کردند ، مانند میکل آنژ.

و مهمترین رخداد جهان ( انقلاب صنعتی ) هم از دستاورد اندیشه اومانیست ها و رنسانسی هاست.

کلاسی سیم:

مکتب سنت گرایی است و در آن ، از هنرمندان باستان ، تقلید می کنند.

هنرمند کلاسی سیم ، عقیده دارد که تنها ، اثری زیبا است که " کاملا " از گذشتگان تقلید شود.

او معتقد است که همه چیز در گذشته گفته شده و هیچ نظر و اتفاقی نمی تواند جدید باشد و هرچه بوده ، در گذشته تجربه شده است.

و هنرمند کلاسیک ، فقط می تواند آن اتفاق را به طرز دیگری بیان کند.

قوانین این مکتب ، عبارت اند از:

تقلید از طبیعت: ( هنر تقلید از طبیعت است و تفاوت اثر ها ، همان تفاوت تقلید هاست)

اصل عقل: همه چیز باید در چهارچوب عقل و منطق باشد و هیچ اتفاق غیر معمول و تخیلی نمی تواند اتفاق بیفتد)

نزاکت ادبی: همه چیز باید مودبانه باشد و در واقع ، از زبان عامه استفاده نشود که این مهمترین قانون است.

کلاسیک ها ، ایده آل هستند ، یعنی فقط زیبایی های زندگی را ترسیم می کنند و عقل را اساس شعر می دانند.

این مکتب در فرانسه بود و اوج کلاسی سیم ، لویی چهاردهم و کاخ ورسای است.

از بزرگان کلاسی سیم: بوالو ، ارسطو ، گتشد ، پاسکال ، لاروشفوکو ، مولیر ، راسین ، مادام دوسوینه ، مادام دولافایت ، لابرویر ، بوسوئه ، میلتون ، اوپیتز ، لسینگ ، گوته ، گلدونی و آلفیری.

که مشوق کسانی که در فرانسه بودند ، لویی چهاردهم بود.

رمانتی سیسم:

این مکتب ، آغاز روشنگری و روشن شدن چراغ های ذهن مردم است.

این مکتب می کوشید تا بر ضد سنت های اشرافی و برای اصلاح جامعه ، کاری انجام دهد.

که چند نظریه در این جا برای این مکتب وجود دارد:

-         هنر کلاسیک ، متناهی است و رمانتیک ، نامتناهی

-         احیا و برانگیختن دوباره زندگی و اندیشه قرون وسطایی

-         کوشش برای فرار از واقعیت

-         کلاسیک هنر قدیمی است و رمانتیک ، جدید

-         آزاد سازی سطوح ناخودآگاه ذهن ، در حالی که کلاسی سیم ، همه چیز را در زیر سلطه عقل می خواست.

-         شیوه افسانه ای و جادویی نوشتن.

رمانتیک ها ، افزون بر زیبایی ، زشتی ها و بدی ها را هم نشان می دهند و اثر رمانتیک ، از ترکیب غم و شادی ، عظمت و نکبت و بزرگی و پستی تشکیل می شود.

رمانتی سیسم ، احساس و خیال پردازی را منشا شعر می دانند.

قوانین رمانتی سیسم:

-         آزادی: هنرمند ، هربخشی از زندگی را که خواست ، آزاده می تواند به تصویر بکشد ، خواه از زیبایی های زندگی و خواه از زشتی ها.

-         شخصیت: هنرمند رمانتیک ، از قید و بند اشرافی  ها و کلاسیک ها ، آزاد است و می تواند خوش باشد .

-         هیجان و احساسات: رمانتی سیسم ، مکتب دل است و دل باید بدون قید و بند سخن بگوید و هیجان و احساساتش را بیرون بریزد.

-         کشف و شهود: شاعر و نویسنده رمانتیک ، یک عارف است و با دید عارفانه به زندگی می نگرد. رمانتیک ها ، در انتخاب کلمه ، وسواس زیادی به خرج می دهند و می گوین که کلمه همه چیز است و از ارتباط جادویی کلمات با یک دیگر ، افسون سخن ایجاد می شود و ویکتور هوگو می گوید : کلمه عبارت از سخن است و سخن ، خداست.

بزرگان رمانتی سیسم: ژان ژاک روسو ، برادران شلگل ، کالریج ، ویلیام وردورث ، لرد بایرون ، ویلیام بلیک ، شلی ، والتر اسکات ، گوستاو فلوبر ، الکساندر پوشکین ، لرمانتوف ، شاندره پتوفی و گوته.

رئالیسم:

رئالیسم زمانی به وجود آمد ، که انسان ها به شناخت ماهیت و جهت تکامل اجتماعی نیاز مبرمی داشتند و آن هنگامی بود که مردم سرچشمه اعمال و افکار انسان ها را علت های مادی می دانستند و معتقد بودند ، باید عملکرد نظام روابط اجاماعی مشخص و معین گردد.

رئالیسم ، مکتبی عینی و غیرشخصی است و قهرمان آن ، افراد غیر عادی نیستن و از مردم عادی هستند.

انواع رئالیسم:

1-    رئالیسم ابتدایی : در این نوع رئالیسم ، در حقیقت رئالیم ابتدایی خود را ماعهد به باز آفرینی دقیق و کامل و صادقانه محیط اجتماعی و جهان معاصر می بیند ، اما این بازآفرینی بسیار ساده و همه فهم است و هیچ الگویی ارائه نمی شود و مکتب بد بینی است .

2-    رئالیسم سوسیالیستی: که از سال 1921 ، در شوروی به شرح داستان های انقلاب و مبارزه مردم اختصاص یافت. بنیان این مکتب ، بر تاکید بر روی کار بنا شده بود و طرفداران آن معتقد بودند که در جامعه سرمایه داری ، کار را مثل یک نوع بدبختی می نگرند.

3-    رئالیسم انتقادی: در این نوع رئالیسم ، معمولا قهرمانان داستان ، از محیط خویش جلوترند و برای رسیدن به اجتماعی تازه تلاش می کنند و مکتب خوشبینی است.

4-    رئالیسم جادویی: در این نوع ، همه چیز عادی است ، اما یک عنصر جادویی و غیر طبیعی در آن ها وجود دارد.

بزرگان رئالیست: امیل زولا ، گوگول ، تورگینیف ، لئون تولستوی ، داستا یوسکی ، گلادکوف ، پیلنیاک ، ماکسیم گورکی ، ویلیام فاکنر ، ارنست همینگوری ، کارلوس فوئنتس ، اوکتاویو پاز و گابریل گارسیا ماکز.

ناتورالیسم:

در فلسفه قدیم ، ناتورالیسم را به معنای ماده گرایی و لذت جویی و هر گونه دین گریزی می دانستند و تا قرن ها معنی آن همین بود و لی حقیقت امر چیز دیگری بود.

ناتورالیسم ، فلسفه ای است که ذهن را وابسته به طبیعت مادی می داند ، نه مقدم بر آن و در ادبیات و هنر، گرایشی است که از رئالیسم ، سرچشمه می گیرد ولی با آن متفاوت است.

نقاشان ناتورالیسم ، می کوشیدند که شکل های موجود در طبیعت را به طور دقیق نقاشی و تقلید کند.

آثار ناتورالیتی ، نشان دهنده رفاه روزافزون قشر برخوردار از مزایا صنعت و ثروت از یک سو ، و مبارزه تهی دستان و کارگران از سوی دیگر است .

در حقیقت ، ناتورالیست ها ، با پرداختن به مسائل گروه های بیشتری از مردم ، از جمله طبقات زحمت کش شهری نوظهور ، جنبه اجتماعی هنر را گسترش دادند.

ناتورالیست ها ، زبان محاوره را نخست در رمان و سپس در تئاتر وارد کردند. آن ها در نقل گفت و گوها ، همان جملات و تعبیراتی را به کار می بردند که افراد عامه استفاده می کنند.

ناتورالیسم ، همیشه تصویرگر طبقات زحمتکش است.

در حقیقت ، در همه سطوح جامعه ، افشای بی عدالتی های پنهان ، اساس کار ناتورالیست هاست و یکی از ویژگی های این آثار ، توصیف مفصل فضای داستان است.

بزرگان ناتورالیست: امیل زولا ، بالزاک ، فلوبر ، استاندال ، گی دو موپاسان ، گرهارت یوهان هاوپتمان ، هنریک ایبسن ، جان اشتاین بک و اعضای گروه شب های مدان.

شعری از حضرت مولانا

چه کسم من؟ چه کسم من ؟ که بسی وسوسه مندم             

                               گه از آن سوی کًشندم ، گه از این سوی کًشندم

ز کشاکش چو کمانم ، به کفِ گوش کشانم

                              قدر از بام درافتد چو در خانه ببندم

مگر اِستاره چرخم؟ که ز برجی سوی برجی

                              به نحوسیش بگریم ، به سُعودیش بخندم

نَفَسی آتش سوزان ، نفسی سیل گریزان

                              ز چه اصلم؟ ز چه فصلم ؟ به چه بازار خرندم؟

نفسی همره ماهم ، نفسی مست الهم

                              نفسی یوسف چاهم ، نفسی جمله گزندم

نفسی رهزن و غولم ، نفسی تند و ملولم

                              نفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم

بزن ای مطرب ! قانون ، هوس لیلی و مجنون

                              که من از سلسله جستم ، وتد هوش بکندم

به خدا که نگریزی ، قدح مهر نریزی

                              چه شود ای شه خوبان ! که کنی گوش به پندم؟

هله ! ای اول و آخر ! بده آن باده فاخر

                              که شد این بزم منور به تو ، ای عشق پسندم

                     بده آن باده جانی ، ز خرابات معانی

                   که بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم

شيطان و دوشيزه پريم

سلام.

من چند روزی است که دارم کتاب شیطان و دوشیزه پریم  (پائولو کوئیلو) را مطالعه می کنم.

کسانی که کتاب های کوئیلو را مطالعه می کنند ، می دانند که کتاب های او تنها یک رمان یا خاطره یا سرگذشت نیست ، بلکه فلسفه ای زیبا در درونش وجود دارد.

قبلا هم کتاب های دیگرش را خوانده بودم : کیمیاگر ، زهیر ، ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد و ... ( و او نویسنده محبوب من است ) .

این کتاب هم از 233 صفحه بیشتر نیست ، ولی 3 روز است که بعد از کارهایم می خوانم.

ولی خیلی دارد طول می کشد.

زیرا هر صفحه ای را که می خوانم در موردش چند دقیقه ای فکرو تجزیه و تحلیل می کنم.

بخش هایی از آن را می نویسم و پیشنهاد می کنم حتما کتاب های کوئیلو را بخوانید.

... از آنجا که شیطان چندان از خودش صحبت نمی کرد ، مرد شروع کرد به بررسی همه منابع درباره دوزخ . فهمید که بیش تر ادیان ، چیزی به نام " مجازاتگاه " دارند که روح نامیرا پس از انجام جنایت های خاصی در جامعه ، به آن جا می رود .

برخی می گفتند روح پس از خروج از بدن ، از رودی می گذرد ، با سگی ملاقات میکند ، و از دری می گذرد که دیگر هرگز از آن بیرون نخواهد آمد.

از آن جا که جسد را در گور می گذاشتند ، این شکنجه گاه را هم معمولا تاریک ، و جایگاه آن را ژرفای زمین می دانستند که این ژرفای زمین آکنده از آتش است ، و تخیل انسانی ، شعله هایی برای شکنجه گناهکاران آفرید.

یکی از جالبترین توصیف های برای محکومیت را در یک کتاب عربی یافت : آن جا نوشته شده بود روح پس از خروج از بدن ، باید از پلی به نازکی لبه تیغ بگذرد که در سمت راست آن بهشت قرار دارد و در سمت چپ ، سلسله ای از حلقه ها که به تاریکی اعماق زمین می رسد.

پیش از عبور از پل ، ( کتاب نمی گفت پل به کجا می رسد ) ، هر کس فضایل خود را به دست راست می گیرد وگناهان خود را به دست چپ – و عدم تعادل باعث می شود به سمتی که کردارش در زمین سنگینی میکند، سقوط می کند.

مسیحیت از مکانی سخن می گفت که در آن ، صدای گریه وساییدن دندان ها شنیده می شود.

یهودیت به غاری درون زمین اشاره می کرد ، که برای تعداد مشخصی از ارواح داشت – روزی این دوزخ پر می شد ، و جهان به آخر می رسید .

اسلام از آتشی سخن می گفت که همه در آن می سوختند ، "مگرخداوند خلافش را بخواهد ".

از نظرهندوها ، دوزخ هرگز مکانی برای شکنجه ابدی نبود ، چرا که اعتقاد داشتند روح پس از زمان مشخصی تناسخ می یابد ، تا گناهانش را در همان مکانی که از او سر زده بود ، پاک کند... به عبارت دیگر ، در همین جهان.

با وجود این ، 21 نوع شکنجه گاه داشتندکه آن ها را " سرزمین های  سفلا " می خواندند.

بوداییان نیز میان مجازات های گوناگونی تفاوت می گذاشتند که ممکن بود روح گرفتارشان شود.8 دوزخ آتش و 8 دوزخ یخ زده ، و قلمروی که در آن ، محکومان نه احساس گرما می کردند و نه سرما ، فقط گرسنگی و تشنگی ابدی.

اما هیچ چیز قابل قیاس با تنوعی نبود که چینیان در نظر گرفته بودند، بر خلاف دیگران – که جایگاه دوزخ را اعماق زمین می دانستند – ارواح گناهکاران را به کوهی می بردند که  " حصار کوچک آهنین " نامیده می شد ، و حصار دیگری به نام " حصار بزرگ " احاطه اش کرده بود.

در فضای این دو حصار ، 8 دوزخ عظیم روی هم قرار داشتند ، و هر یک 16 دوزخ کوچک درون خود داشتند ، که به نوبه خود10 میلیون دوزخ زیر ساختاری داشتند. چینیان توضیح می دادند که شیاطین ، ارواح کسانی هستند که دوره مجازاتشان را به پایان رسانده اند .

در حقیقت چینیان تنها کسانی بودند که منشای شیاطین را به شیوه ای متقاعد کننده توضیح می دادند – شیاطین پلید بودند ، چون شقاوت را در گوشت خود احساس کرده بودند ، و اکنون می خواستند آن را ، در یک چرخه ابدی انتقام ، به دیگران منتقل کنند.

خارجی گفته های دوشیزه پریم را به یاد آورد و به خود گفت : شاید همین هم دارد بر سر من می آید.

شیطان هم شنیده بود و احساس می کرد دارد بخشی از زمینی را که به دشواری فتح کرده ، از دست می دهد... 

خانه اهل دل

ای انسان، بیهوده نغمه سرائی مکن ، زیرا همیشه در پایان کار ، آواز نشاط بخش واقعی ناخوانده

خواهد ماند. اگر بخواهی دعا کنی ، دعا کن ، زیرا همیشه نیایش آرامش می بخشد. اما بدان که به

هر حال زبان تواز گفتن آن دعای مخصوص که باید روح تو را آرام کند، عاجز خواهد بود.از مرگ

 نیز کمک مخواه تا تو را از سنگینی بار زندگی برهاند ، زیرا پس از مرگ به یقین گوشه ای از روح

 تو همچنان هوشیار خواهد ماند تا تاریکی گور و تلخی نیش کرمها را احساس کند.

                                                                            ( گابریلامیسترال.آمریکای لاتین.)

برگرفته از وبلاگ امیرحسین گوهری (( خانه اهل دل ))

http://www.amirhosseingohari.blogfa.com/

برهان قاطع

و چند قرن پیش دقیقا در همین روز بود که ولنتاین مقدس به دلیل کمک به یک سرباز برای ازدواج به حکم امپراتور رمی به دار آویخته شد.

اگر انسان عاشق نباشد ، نمی تواند زندگی کند.

عشق به خورشید ، به دلیل روشنایی اش.

عشق به خود ، به دلیل روح بزرگ خود.

عشق به مادر و پدر که خدایان دومش هستند.

عشق به لباسی که می پوشد برای این که او را از شرم باز دارد.

عشق به آسمان زیرا به او اجازه می دهد که در زیرش زندگی کند.

عشق به برگ های خشک ، به دلیل بزرگیشان ، زیرا برای نوازش گوش تو حاضر به شکستن می شوند.

عشق به مهتاب ، زیرا به تو امید میدهد که روشنایی پس از آن می آید.

و شاید عشق به همنوع...

و عشق به خداوند ، زیرا به تو اجازه می دهد که صبح از خواب برخیزی و دوباره می توانی خورشید را ببینی...

و همین که میتوانیم عشق بورزیم ، خود دلیل قاطعی است ، که خداوند وجود دارد.

پس خداوند هست ... ما هستیم... عشق هست...

یک موضوع متفاوت : یک روز از زندگی من

صبح ، با صدای بابا از خواب بیدار می شم. اولین چیزی که می بینم ، کتابخانه هستش و اولین کتاب ، کیمیاگر. و من کلی خوشحال می شم و این رو به فال نیک می گیرم.

_ سلام بابا ، صبح به خیر.

مثل همیشه ، بابا آروم جواب سلامم رو میده.

ساعت 6.45 و داریم به تیتر های روزنامه ها از کانال 2 گوش میدیم.

صبحانه تموم میشه و به اتاقم میام تا حاضر بشم. 

به آینه نگاه می کنم تا موهام رو ببندم و چشمم می افته به این شعر که روی آینه نوشتم : عاشقان مستند و ما دیوانه ایم                  عارفان شمعند و ما پروانه ایم...

در دل می گم : یا حضرت مولانا...

و کاست رو پلی می کنم : ما مدعی مگوییم....ما مدعی مگوییم...اسرار عشق و مستی....اسرار عشق و مستی.... تا بیخبر بمیرد در رنج خودپرستی....

به مدرسه که میرسم بهار رو میبینم. خدایا من رو چه قدر دوست داشتی که این فرشته رو تو راهم قرار دادی؟....

زنگ اول ادبیات داریم و من مثل همیشه مست میشم با صدای خانم محمدی...و بی اختیار یاد آقای بیتا می افتم.یادش به خیر ، همین پارسال بود که می گفت من رو مجبور کردن که بیام به شما ارازل و اوباش درس بدم...و ما می خندیدیم...

زنگ تفریح با بهار به حیاط میریم...و ناظم به حجاب من گیر میده...تصمیم می گیرم که جوابش رو ندم و نگم که چه قدر احمقه...

زنگ دوم : تاریخ. مثل همیشه با خنده به کلاس میاد و همه با دیدنش خوشحال میشیم. من رو صدا میکنه و من هم درس رو کنفرانس میدم .

زنگ آخر : تحقیق و پژوهش . چه قدر درس مزخرفی . بچه ها بیماری وبا.... و تقریبا هیچ کس به حرف هاش گوش نمی ده.

...و برای جلوگیری می تونید سبزی ها رو با ریکا بشورید...که یهو شیطونیمون گل می کنه: خانوم ، میشه با جام بشوریم؟

-بله میشه.

-خانوم میشه با پریل بشوریم؟

-بله میشه.

-خانوم با گلی؟

-با تاژ؟

همه می خندیم و خودش نمی فهمه..

ساعت 1 میشه و زنگ می خوره.

به خونه می رم و توی راه آدم های زیادی رو می بینم.

هرکس یه جوری: دخترها و زن های جلف که میخوان متفاوت باشن و جلب توجه کنن و یاد این جمله از کوئیلو می افتم که تو کتاب ورونیکا نوشته بود : دیوانه بمانید ، اما مانند عاقلان رفتار کنید.متفاوت باشید ، اما بدانید که بدون جلب توجه کردن هم می توان متفاوت بود.

(و من می دونم که یکی از همین دیوانه های نابم.)

دخترهای چادری و حتی یکی هم روبنده داره و اما این دیوونه نیست که می خواد متفاوت باشه ، بلکه این احمقه که می خواد خودنمایی کنه.

و پسرهایی که وقتشون رو با متلک انداختن و جلف بازی سپری میکنن و پیرمرد و پیرزن هایی که هیچ کس محض رضای خدا براشون از روی صندلی بلند نمی شه...

و در همین حین دختری رو می بینم که یه وجب شلوارش از حد معمول کوتاه تره و مانتوی تنگی پوشیده و داره به موهاش واکس میزنه...چه قدر قیافه اش برام آشنا هستش.....و بعد از لختی فکر یادم می افته...این همون دختر محجبه کلاس دوم تجربی هستش و حالم ازش به هم می خوره .. از اینکه چه قدر دو رو هست و خوشحالم که ظاهر من تو مدرسه و بیرون مدرسه یه جوره...

چه قدر همه سرشون به کار خودشون گرمه...فلسفه ی زندگی هر کدوم فرق می کنه...همین موقع از سر کوچه ی قاسمی رد می شم و بی اختیار تو چشم هام اشک جمع میشه...مگه همین دایی های  خودم نبودن که تو همین  کوچه بودن ( که به اسم خودشون بود )و الان که 10 ساله که دیگه نیستن حتی اهالی کوچه هم به خودشون زحمت نمی دن که یادشون بیاد که قاسمی ها کی بودن ...

 تو همین فکرها هستم که خودم رو نزدیک خونه می بینم کلید رو تو در می اندازم و کفش هام رو در می آرم و به سمت بالا می رم.سلام میکنم و به سمت اتاقم میرم.

عصر بخشی از کتاب تاریخ تمدن ویل دورانت رو میخونم (مشرق زمین ، گاهواره تمدن ) و بعد از روزنامه ها که بابا صبح خریده گزارش می نویسم که فردا به دبیر تحویل بدم : نفت گران شد ، قیمت دلار و یورو کاهش یافت ، ایران برای تامین بودجه از ذخیره ی نفتی برداشت می کند ، قیمت طلا همچنان رو به افزایش است و ...

چه قدر انسان ها خودشونو دچار این جور مسایل میکنن...و هر کدوم از این آدم ها مثل اون پادشاهی هستن که تو اخترکش فقط تعداد ستاره ها رو حساب می کرد و فقط سه بار تو کارش وقفه افتاده بود...و عاشق ارقام بود...

به سراغ کامپیوتر می رم : دو تا از بچه های البرز برام میل فرستادن و یکی از طرف گروپ و یکی از طرف هم دانشکده ای بابا.

 I feel so unsure….as I take your hand and lead you to the dance floor…as the music dies…something in your ….

و دیگه هیچی نمی فهمم و خودم رو تو فکرم رها می کنم تا روحم تا هر کجا که می خواد بالا بره... و دیوانه گی ام را از دست ندهم.

و روزها این گونه سپری می شود و ما دیوانگان در جستجوی حقیقت هیستیم...

آرامش

بهشت زير پای مادران است...

يادداشتی از طرف خدا

آموخته ام...

آيا ميدانستيد؟

آيا ميدانستيد آنهايی که از نظر احساسی بسيار قوی به نظر ميرسند در واقع بسيار ضعيف و شکننده هستند ؟

 
 آيا ميدانستيد که  سه جمله ای که بيان آنها از همه جملات سخت تر است  
دوستت دارم  متاسفم و به من کمک کن  
ميباشد؟ 

 آيا ميدانستيد که کسانی که قرمز ميپوشند از اعتماد بيشتری نسبت به خود بر خوردارند؟ 
 
 آيا ميدانستيدکه کسانی که زرد ميپوشند از زيبايی خود لذت ميبرند ؟

و آیا ميدانستيد که کسانی که لباس مشکی به تن ميکنند نمیخواهند مورد توجه قرار گيرند ولی به کمک و درک شما نياز دارند ؟

 
 آيا ميدانستيد که زمانی که به کسی کمک ميکنيد اثر آن دوبار به سوی شما بر ميگردد ؟ 

و آيا ميدانستيد که نوشتن احساسات بسيار آسانتر از رودرو بيان کردن آنهاست اما ارزش رودرو گفتن بسی بيشتر است ؟

آيا ميدانستيد که اگر چيزی رابا ايمان از خداوند بخواهيد به شما عطا خواهد شد؟ 

آيا ميدانستيد که شما ميتوانيد به روياهايتان جامه عمل بپوشانيد روياهايی مانند عشق ثروت سلامت اگر آنها رابا اعتقاد بخواهيد و اگر واقعا اين موضوع را ميدانستيد از آنچه قادر به انجامش بوديد متعجب ميشديد ؟

اما به آنچه من به شما ميگويم ايمان نياوريد تا زمانيکه خودتان آنها را امتحان کنيد اگر شما بدانيد که کسی نياز به چيزی دارد که من گفتم و بدانيد که ميتوانيد به او کمک کنيد متوجه خواهيد شد که آن چيز دوبار به سوی شما باز خواهد گشت.

 
 امروز توپ دوستی درزمين شماست آن را برای کسانی که به واقع دوستان شما هستند بفرستيد (مانند من اگر يکی از آنها ميباشم) همچنين ناراحت نشويد اگر کسی آن رابرای شما بازپس نفرستاد شما خواهيد فهميد که بايد اين توپ را برای کسانی که به آن نياز بيشتری دارند نگهداری کنيد. 
 
 
 
 

اولين سرود ملی ايران

داستانهای زندگی...

زن وشوهر جوانی سوار برموتورسيکلت در دل شب می راندند.

انها از صميم قلب يکديگر را دوست داشتند.

زن جوان: يواشتر برو من می ترسم! مرد جوان: نه ، اينجوری خيلی بهتره! زن جوان:

خواهش می کنم ، من خيلی ميترسم!

 مردجوان: خوب، اما اول بايد بگی دوستم داری. زن جوان:

دوستت دارم ، حالامی شه يواشتر برونی؟

مرد جوان: مرا محکم بگير . زن جوان: خوب، حالا می شه

يواشتر برونی؟ مرد جوان: باشه ، به شرط اين که

کلاه کاسکت مرا برداری و روی سرت بذاری، اخه نمی تونم راحت برونم،

اذيتم می کنه. روز بعد روزنامه ها نوشتند:

برخورد يک موتورسيکلت با ساختمانی حادثه افريد.

در اين سانحه که بدليل بريدن ترمز موتور سيکلت رخ داد،

 يکی از دو سرنشين زنده ماند و ديگری در گذشت.

مرد جوان از خالی شدن ترمز اگاهی يافته بود پس بدون اين

که زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت

خود را بر سر او گذاشت و خواست برای  اخرين بار دوستت دارم را

از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند. 

تفكرات من در مورد خداوند

بعضی از بزرگترین هدایای خداوند ، دعاهای بی جواب است.

زندگی هدیه خداست به تو. طرز زندگی کردن تو، هدیه ی توست به خدا.

سال نو ، زندگی نو

بهار داره شروع ميشه و سال ۸۴ داره آخرين روزهای عمرش رو می گذرونه.

با همه ی خوبی ها و بدی ها می ره و فراموش می شه.

ولی ما هستيم كه پا بر جا می مونيم و زندگی می كنيم.و خوبی ها و بدی های ماست كه باقی می مونه و به فراموشی سپرده نمی شه.

بيايد سعی كنيم كه از خاطرها فراموش نشيم.

كاری بكنيم كه هميشه در خاطر همه باقی بمونيم و همه از ما خاطره ی خوبی داشته باشند.

كاری بكنيم كه وقتی كه در دل خاك قرار گرفتيم، لا اقل اونقدر خوب باشيم كه بقيه بگند خدا رحمتش كنه.

پس همه ی سعيمون رو می كنيم كه در سال جديد آدم بهتری باشيم و انسان وار زندگی كنيم.

اميدوارم كه هر روزتون بهار باشه و هر ثانيه زندگيتون شكوفه بزنه.

دوباره بهار مياد و باز همون حرف هميشه

                                  اگه دلخوشی نباشه، هيچ كجا بهار نميشه.

روزهای آخر اسفند،همه جا صحبت عيده.

                                  خوش به حال او دلی كه پيش گل ها رو سفيده.